Bir cogumuz kendimizi “aman insanlar ne dusunur” derken
bulmuyor muyuz? Artik isimizi, partnerimizi, zaman gecirdigimiz yerleri,
hobilerimizi, ve hatta agzimizdan cikan sozcukleri bile secerken insanlar ne
der faktoruyle sekillendirmiyor muyuz?
Bir roportajta genclere “ozgurluk nedir” diye
sormuslar Bir suru degisik cevaplar gelmis. Benim icin "ozgurluk"
secimlerimizde ozgur olabilmek.. Cevre faktorunu aklimizdan atabilmek. Peki bu
mumkun mudur?
Evet, ama bu da bir secim, inanc ve guc meselesi. Guven
meselesi. Ego meselesi. Bu kisisel butunluge ve farkindaliga ulasmak icin neye
ihtiyacimiz var? Biraz kendimize guvenmeye ve kendimizi tanimaya.
Baskalarinin hayatlarini yasamayi secenlerimiz varsa artik
buna bir son verelim. Hayata bir kere geliyoruz. Hayati inanclarimiz
dogrultusunda yasayalim…
Sevgiler,
Didem Ege
No comments:
Post a Comment